സിപിഎം തകർച്ച: മിത്രങ്ങളേക്കാൾ ശത്രുക്കൾ

CPI(M) Collapse in Kerala: More Enemies Than Friends Inside

സിപിഎം ഇന്ന് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി നേരിടുകയാണ്. ഒരുകാലത്ത് അച്ചടക്കത്തിന്റെയും ജനസമ്പർക്കത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്ന ഈ പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെയും സ്വയം നശീകരണത്തിന്റെയും പേരായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 2026-ലെ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ആ തകർച്ചയുടെ പരസ്യമായ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. യുഡിഎഫ് 102 സീറ്റുകളുമായി അധികാരത്തിലെത്തി. എൽഡിഎഫ് 35 സീറ്റിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. സിപിഎം തന്നെ 26 സീറ്റുകളിലേക്ക്. പത്ത് വർഷത്തെ തുടർച്ചയായ ഭരണത്തിനു ശേഷം ഇത്രയും കനത്ത പരാജയം സംഭവിക്കുന്നത് ആകസ്മികമല്ല. ഇത് ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ തകർച്ചയുടെ തെളിവാണ്. കമ്മൂണിസ്റ്റു പാർട്ടിയെ തെക്കോട്ട് എടുക്കാറായി എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീ സന്തോഷ് വർക്കി തുടരുന്നു …

ഈ തകർച്ചയുടെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ലക്ഷണമാണ് ജി. സുധാകരനെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ. 63 വർഷം പാർട്ടിക്കൊപ്പം നിന്ന, മുൻ മന്ത്രി, അഴിമതി വിരുദ്ധ നിലപാടുകൊണ്ട് അറിയപ്പെട്ട ഒരു നേതാവ്. അദ്ദേഹത്തെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് വിമർശിക്കുന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം എന്താണ്? പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം എവിടെ നിന്നാണ്? 2021 അസംബ്ലി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അമ്പലപ്പുഴ സീറ്റ് സുധാകരന് നൽകാതെ എച്ച്. സലാമിന് നൽകിയതോടെയാണ് കാര്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയത്. സുധാകരൻ പ്രചാരണത്തിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നുവെന്ന് ആരോപണം. ഇലാമരം കരീം നേതൃത്വത്തിലുള്ള അന്വേഷണ കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ. 2021-ൽ പൊതുവായി സെൻഷർ ചെയ്തു. 2022-ൽ വയസ്സ് പരിധി കാരണം സംസ്ഥാന സമിതിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി ബ്രാഞ്ച് കമ്മിറ്റി അംഗമാക്കി.

തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ജില്ലാ നേതൃത്വം അദ്ദേഹത്തെ പൊതുപരിപാടികളിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്തി. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അദ്ദേഹത്തെയും കുടുംബത്തെയും, രക്തസാക്ഷിയായ സഹോദരൻ ഭുവനേശ്വരനെയും അപമാനിക്കുന്ന പോസ്റ്റുകൾ. സജി ചെറിയാനുമായി പരസ്യമായ വഴക്ക്. 2026 മാർച്ചിൽ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി എം.വി. ഗോവിന്ദൻ പത്രസമ്മേളനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ “പരിഗണനയില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചതായി അദ്ദേഹം ആരോപിച്ചു. മെമ്പർഷിപ്പ് പുതുക്കാതെ പാർട്ടി വിട്ടു. സ്വതന്ത്രനായി മത്സരിച്ച് ജയിച്ചു. അതിനുശേഷം പിണറായി വിജയൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരെ വിമർശിച്ച് പ്രസംഗങ്ങൾ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ സലാം ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട്, ആസ്തി, കുടുംബത്തിന്റെ എൻആർഐ അക്കൗണ്ട് തുടങ്ങിയവ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും മാനനഷ്ടക്കേസുകൾ ഫയൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. സുധാകരൻ തിരിച്ച് പാർട്ടി നേതാക്കളെ “പൊളിറ്റിക്കൽ ക്രിമിനൽ” എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇതൊന്നും മറ്റാർക്കും അറിയാത്ത രഹസ്യങ്ങളല്ല. എല്ലാം പൊതുവായ വാർത്തകളിലുണ്ട്.

സുധാകരൻ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട കേസല്ല. പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ മിത്രങ്ങളേക്കാൾ ശത്രുക്കൾ കൂടുതലായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ലക്ഷണമാണ് ഇത്. കണ്ണൂരിലെ വി. കുഞ്ഞിക്കൃഷ്ണൻ അതിലും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണം. ജില്ലാ കമ്മിറ്റി അംഗം. ധൻരാജ് രക്തസാക്ഷി ഫണ്ട്, പാർട്ടി ഓഫീസ് നിർമ്മാണ ഫണ്ട്, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട് — ഇവയിലെ ക്രമക്കേടുകൾ പരസ്യമായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഫലം? 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ പുറത്താക്കൽ. “പാർട്ടി ശത്രുക്കളുടെ ആയുധം” എന്ന് മുദ്രകുത്തി. പുസ്തകം ഇറക്കിയപ്പോൾ പോലീസ് സംരക്ഷണം വേണ്ടിവന്നു. പഴയ സഖാക്കൾ തന്നെ വീട്ടിനു മുന്നിൽ പടക്കം പൊട്ടിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. തലിപ്പറമ്പയിലെ ടി.കെ. ഗോവിന്ദൻ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയുടെ ഭാര്യയെ സ്ഥാനാർത്ഥിയാക്കിയതിനെതിരെ രാജിവെച്ച് സ്വതന്ത്രനായി മത്സരിച്ചു. കണ്ണൂർ പോലുള്ള കോട്ടയിൽ തന്നെ ഇത്തരം കലാപങ്ങൾ — അത് ഓർഗനൈസേഷന്റെ അടിത്തറ തന്നെ വിറയ്ക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. പാലക്കാട്ടെ പി.കെ. സശി, കൊല്ലത്തെ ആയിഷ പോട്ടി തുടങ്ങി പലരും ഒന്നുകിൽ പുറത്താക്കപ്പെടുകയോ, പാർട്ടി വിടുകയോ ചെയ്തു. ആലപ്പുഴയിൽ തന്നെ സ്മാരകം തകർത്ത കേസിലെ പ്രതികളെ തിരികെ എടുത്തതിനെതിരെ പ്രവർത്തകർ കൂട്ടത്തോടെ രാജിവെച്ചു. ജില്ലയിലുടനീളം ഡിസിഡന്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിക്കുകയാണ്.

ഇതിനൊപ്പം അർജുൻ ആയങ്കിയെപ്പോലുള്ളവർ ഉണ്ടാക്കുന്ന തലവേദന. മുൻ ഡിവൈഎഫ്ഐ പ്രവർത്തകൻ. സ്വർണക്കടത്ത്, ക്വട്ടേഷൻ, പോലീസിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ — 20-ലധികം കേസുകൾ. സൈബർ ഇടങ്ങളിൽ “സഖാവ്” ആയി വിലസിയിരുന്നയാൾ. പാർട്ടി പിന്നീട് “ഇയാൾ ഞങ്ങളുടെ ആളല്ല” എന്ന് തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അയാൾ വളർന്നത് എവിടെ നിന്നാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഇത്തരം ക്രിമിനൽ മുഖങ്ങൾ പാർട്ടിയുടെ പേരിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, നേതൃത്വം മൗനം പാലിക്കുകയോ പിന്നീട് തള്ളുകയോ ചെയ്യുന്നത് പതിവായി. പ്രളയ ഫണ്ട് തട്ടിപ്പ്, സഹകരണ സൊസൈറ്റി ക്രമക്കേടുകൾ, സിപിഐയുമായുള്ള തെരുവ് യുദ്ധങ്ങൾ — ഇതൊക്കെ പാർട്ടിയുടെ ദൈനംദിന ചിത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

പാർട്ടിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ ബംഗാളിലെയും ത്രിപുരയിലെയും പോലെ അവസാനിച്ചോ എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ബംഗാളിൽ 2011-ന് ശേഷം ഇടതുപക്ഷം തകർന്നു. വോട്ട് ശതമാനം നാല് ശതമാനത്തിനടുത്ത്. ത്രിപുരയിൽ 2018-ന് ശേഷം ബിജെപി ആധിപത്യം. കേരളത്തിൽ ഇത്രയും മോശമല്ലെങ്കിലും ദിശ അതുതന്നെയാണ്. 37 ശതമാനം വോട്ട് ഇപ്പോഴുമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. പക്ഷേ അത് വെറും അവശിഷ്ടമാണ്. ഒരു കാലത്ത് സംസ്ഥാനത്തെ ഭരിച്ച പ്രസ്ഥാനം ഇന്ന് പ്രതിപക്ഷത്ത് പോലും ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിലാണ്. പിണറായി വിജയന്റെ ദീർഘകാല ആധിപത്യവും വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃത ഭരണശൈലിയും പാർട്ടിയെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ നിഴലിലാക്കി. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ക്യാമ്പയിൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയായിരുന്നു എന്ന് പാർട്ടി സ്വയം സമ്മതിച്ചു. ഫലം? ജനങ്ങൾ അതിനെതിരെ വിധി പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അന്വേഷണങ്ങൾ തുടരുമ്പോൾ പാർട്ടി പ്രതിരോധത്തിലാണ്. പുതിയ മുഖങ്ങളെ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പഴയ ശൈലി മാറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ല. താഴെത്തട്ടിലെ കേഡർക്ക് പോലും നേതൃത്വത്തോട് അതൃപ്തിയുണ്ട്. സിപിഐയുമായുള്ള പരസ്യമായ വഴക്ക് പ്രതിപക്ഷത്ത് പോലും ഐക്യമില്ലായ്മയെ കാണിക്കുന്നു.

കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയും മാറി. യുവജനങ്ങൾ പഴയ മുദ്രാവാക്യങ്ങളിൽ തൃപ്തരല്ല. തൊഴിൽ, വിദ്യാഭ്യാസം, സുതാര്യത എന്നിവയാണ് അവരുടെ മുൻഗണന. സിപിഎം ഇപ്പോഴും പഴയ ക്ലാസ് സ്ട്രഗിൾ വാചകങ്ങളിലും ഗ്രൂപ്പ് താൽപ്പര്യങ്ങളിലും ഒതുങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്. ബിജെപിയുടെ ക്രമാനുഗതമായ വളർച്ചയും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ഇടം കൂടുതൽ ചുരുക്കുന്നു. ബംഗാളിലെയും ത്രിപുരയിലെയും പോലെ പൂർണ്ണമായ തകർച്ചയിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവിടെയും വ്യക്തമാണ്. ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് സംഭവിക്കണമെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായ ആന്തരിക പരിഷ്കരണം, വ്യക്തിപൂജയുടെ അന്ത്യം, യുവജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന പുതിയ അജണ്ട എന്നിവ ആവശ്യമാണ്. പക്ഷേ അതിനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തി പാർട്ടിക്ക് ഇപ്പോഴില്ല. ആഭ്യന്തര തല്ലുകളും, പഴയ നേതാക്കളുടെ പിടിവാശിയും, സഖ്യകക്ഷികളുമായുള്ള പിരിമുറുക്കവും തുടരുമ്പോൾ, അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ കൂടുതൽ ദുർബലമാകാനുള്ള സാധ്യതയാണ് കൂടുതൽ.

സിപിഎം ഇന്ന് ഒരു പ്രസ്ഥാനമല്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെയും ഗ്രൂപ്പിന്റെയും താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു യന്ത്രമാണ്. സുധാകരനെപ്പോലുള്ളവരെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയും, കുഞ്ഞിക്കൃഷ്ണനെപ്പോലുള്ളവരെ പുറത്താക്കിയും, ആയങ്കിയെപ്പോലുള്ളവരെ വളർത്തിയും അത് സ്വയം കുഴിച്ച കുഴിയിലേക്ക് വീഴുകയാണ്. ബംഗാളിലെയും ത്രിപുരയിലെയും പോലെ പൂർണ്ണമായ തകർച്ചയിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവിടെയും വ്യക്തമാണ്. ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് ഇനി ഒരു മിഥ്യയാണ്. അത് അവസാനിച്ചു. ഈ തകർച്ചയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആരുടേതാണ്? പാർട്ടിയുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവരുടേത് തന്നെ. അവർ പാർട്ടിയെ ഒരു വ്യക്തിപൂജയുടെ കേന്ദ്രമാക്കി. വിമർശനം പറയുന്നവനെ ശത്രുവായി കണ്ടു. ഫണ്ട് ക്രമക്കേടുകൾ മൂടിവെച്ചു. ക്രിമിനലുകളെ വളർത്തി. ഫലം ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും കാണാം. കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷം ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരിച്ചുവരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവർ സ്വപ്നം കാണുകയാണ്. യാഥാർത്ഥ്യം വ്യത്യസ്തമാണ്. സിപിഎം ഇന്ന് മരണാസന്നമായ ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണ്. അതിന്റെ അന്ത്യഗാനം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു , എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീ സന്തോഷ് വർക്കി നിർത്തി .

#CPIMKerala #KeralaPolitics #LeftDecline #Sudhakaran #Kunjikrishnan #PinarayiVijayan #KeralaElections2026 #CommunistCrisis #LDFDefeat #InternalRift #PoliticalAnalysis #KeralaNews #IndianLeft #PartyFactionalism #ArjunAyanki #MalayalamPolitics #ElectionResults #OppositionCrisis #KeralaCPM #PoliticalDecay

Kerala Left Front, CPI(M) internal rift, G Sudhakaran controversy, 2026 Kerala election, Communist Party crisis , CPI(M), Kerala Elections, Left Politics, Pinarayi Vijayan, Political Decline

CPI(M) Kerala Decline and Internal Crisis

The Communist Party of India (Marxist) in Kerala suffered a historic defeat in the 2026 Assembly elections, reduced from near dominance to just 35 seats. Once a model of organisational discipline, the party is now plagued by internal conflicts, expulsions of senior leaders, financial controversies and growing cadre discontent. Figures like G. Sudhakaran and V. Kunjikrishnan highlight the depth of the crisis. Comparisons with the Left’s collapse in West Bengal and Tripura raise serious questions about its future. This analysis examines the roots of the decline, the rise of internal enemies and the diminishing prospects of a meaningful revival in Kerala’s changing political landscape.