Unforgettable Bond: A Tale of Lifelong Friendship
ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുപിടിച്ച പാതകളിലൂടെ ഓടുമ്പോൾ, നമ്മളിൽ പലരും ഇടയ്ക്കൊന്ന് പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കാറുണ്ട് ( Childhood friendship memories ) . അവിടെ ഓർമ്മകളുടെ ഒരു വലിയ വസന്തം തന്നെ നമുക്കായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകും. ആ വസന്തത്തിൽ ഏറ്റവും സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പം എപ്പോഴും നമ്മുടെ ബാല്യകാല സൗഹൃദങ്ങൾ തന്നെയാണ്. കാലം എത്രയൊക്കെ മാറിയാലും, സാങ്കേതികവിദ്യ ലോകത്തെ എത്രയൊക്കെ കീഴടക്കിയാലും, കളിവിളക്കുകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും നിറഞ്ഞ ആ പഴയ സ്കൂൾ കാലത്തെ സൗഹൃദങ്ങൾക്ക് പകരം വെയ്ക്കാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നിനും കഴിയില്ല. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കുന്നത് അവന്റെ നല്ല കൂട്ടുകാരാണ്. അത്തരത്തിൽ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ മാറ്റിയ, എന്നെ ഞാനാക്കി മാറ്റിയ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരൻ ജോൺസണെ കുറിച്ചുള്ള ചില മനോഹരമായ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളാണിത്.

Friendship, Nostalgia, School Days, College Life, Memoirsകറുകുറ്റി സ്റ്റാർ ജീസസ്സിലെ ആ പഴയ പത്താം ക്ലാസുകാരൻ
കറുകുറ്റി സ്റ്റാർ ജീസസ് ഹൈസ്കൂളിലെ ആ പഴയ ക്ലാസ്സ് മുറിയും, തേയ്മാനം സംഭവിച്ച ഡെസ്കുകളും, ചോക്കിന്റെ മണവുമുള്ള അന്തരീക്ഷവും ഓർക്കുമ്പോൾ ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്ന ഒരു മുഖമുണ്ട്—എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരൻ ജോൺസൺ. ഒരു കൂട്ടുകാരൻ എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നതിന് മറ്റാരെയും തിരഞ്ഞു പോകേണ്ടതില്ല, അതിനുള്ള ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഉദാഹരണമാണ് ശ്രീ ജോൺസൺ. പത്താം ക്ലാസ്സ് എന്നത് ഏതൊരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഘട്ടമാണ്. പരീക്ഷകളുടെ സമ്മർദ്ദവും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളും നിറഞ്ഞ ആ കാലത്ത്, ഒട്ടും പിരിമുറുക്കമില്ലാതെ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചവനാണ് അവൻ. സൗഹൃദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം എന്താണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് അവനിലൂടെയായിരുന്നു.
യഥാർത്ഥ സൗഹൃദമെന്നത് കേവലം ഒപ്പമിരിക്കൽ മാത്രമല്ല, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കലും താങ്ങായി നിൽക്കലുമാണെന്ന് മനശാസ്ത്ര പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ നിങ്ങൾക്ക് Psychology of Human Relationships എന്ന വെബ്സൈറ്റ് സന്ദർശിക്കാവുന്നതാണ്. ജോൺസൺ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചതും ഇതേ ആഴമേറിയ മനശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയായിരുന്നു. എന്ത് പ്രതിസന്ധിയുണ്ടായാലും വിളിപ്പുറത്ത് അവനുണ്ടാകും എന്ന ഉറപ്പായിരുന്നു എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്.
റെയ്മോളിന്റെ വീട്ടിലെ ട്യൂഷൻ കാലവും പൗലോസ് സാറും
ഞങ്ങളുടെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കാലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഓർമ്മ റെയ്മോൾ എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ വീട്ടിലെ വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ ട്യൂഷൻ ക്ലാസ്സുകളാണ്. മറ്റൊരു സ്കൂളിലാണ് അവൾ പഠിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും, പഠന കാര്യങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് മുന്നേറാൻ തീരുമാനിച്ച ഇടമായിരുന്നു അത്. പൗലോസ് സാർ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഗുരുനാഥൻ. ഗൗരവക്കാരനായ, എന്നാൽ സ്നേഹനിധിയായ പൗലോസ് സാറിന്റെ ക്ലാസ്സുകൾ ഞങ്ങളെ വെറുമൊരു പരീക്ഷയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിന് കൂടിയാണ് പ്രാപ്തരാക്കിയത്.
ഈ ട്യൂഷൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള യാത്രകളും, പഠനം കഴിഞ്ഞുള്ള തിരികെയുള്ള മടങ്ങിവരവുകളും ഞാനും ജോൺസണും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ആ വഴികളിൽ ഞങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച വിശേഷങ്ങൾക്കും സ്വപ്നങ്ങൾക്കും കൈയും കണക്കുമില്ലായിരുന്നു. വഴിവിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ ഭാവിയിൽ ആരാകണം, എന്താകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു. ജോൺസന്റെ കൂടെയുള്ള ആ യാത്രകൾ എനിക്ക് തന്ന സുരക്ഷിതത്വബോധം വളരെ വലുതായിരുന്നു.
ഒരു ക്ലാസ്സ് ടോപ്പറും എന്റെ കുഞ്ഞു തമാശകളും
പഠനത്തിൽ അവൻ ഒരു ഒന്നൊന്നര ടോപ്പറായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നതിൽ എനിക്ക് എന്നും അഭിമാനമേയുള്ളൂ. സ്കൂളിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനം നേടിയ മിടുക്കൻ! സ്വാഭാവികമായും പഠനത്തിൽ അല്പം പിന്നിലായിരുന്ന എനിക്ക് എന്ത് സംശയമുണ്ടായാലും അതൊക്കെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ, ഒട്ടും മടുപ്പില്ലാതെ പറഞ്ഞുതരാൻ ജോൺസണുണ്ടായിരുന്നു. പലരും സ്വന്തം മാർക്കിനായി മാത്രം മത്സരിക്കുന്ന ആ കാലത്ത്, തന്റെ കൂട്ടുകാരനും നല്ല നിലയിൽ എത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നിഷ്കളങ്കനായ ഒരു സുഹൃത്തായിരുന്നു അവൻ.
പക്ഷേ, അവൻ വെറുമൊരു ‘പഠിപ്പിസ്റ്റ്’ മാത്രമായിരുന്നില്ല; എന്റെ ഉള്ളിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു തമാശകൾ പോലും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കി, അതിസ്വഭാവികമായി ചിരിക്കാൻ അവന് മാത്രമേ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ. പലർക്കും നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നുന്ന എന്റെ തമാശകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിഷ്കളങ്കത തിരിച്ചറിയാൻ അവനുള്ള കഴിവ് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രായത്തിൽ എന്നെ അത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കിയ മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. പരസ്പരമുള്ള ഈ ബഹുമാനമാണ് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തെ കൂടുതൽ ദൃഢമാക്കിയത്.
കാലടിയും ആലുവ യു.സിയും: ക്യാമ്പസുകൾ മാറിയ സൗഹൃദം
1987 May 11 . പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷയുടെ ഫലം വന്നതോടെ ഞങ്ങളുടെ സ്കൂൾ ജീവിതത്തിന് തിരശ്ശീല വീണു. ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ വഴികളിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചു. ഉപരിപഠനത്തിനായി ജോൺസൺ കാലടി കോളേജിലേക്കാണ് പോയത്. ഞാൻ അല്പം കൂടി ദൂരെയുള്ള, പ്രശസ്തമായ ആലുവ യു.സി (Union Christian) കോളേജിലും അഡ്മിഷൻ നേടി. ക്യാമ്പസുകൾ മാറിയപ്പോൾ , ഇന്ന് കറുകുറ്റിയിൽ സിയോൺ മ്യൂസിക് അക്കാദമി നടത്തുന്ന സുരേഷ് എന്നോട , ചോദിച്ചു, “ഇനി നിങ്ങളുടെ ഈ സൗഹൃദം ഇങ്ങനെ തുടരുമോ?” എന്ന്.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ദൂരം ഒരിക്കലും മനസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ള അകലമല്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ തെളിയിച്ചു. കത്തുകളിലൂടെയും അവധി ദിവസങ്ങളിലെ ഒത്തുചേരലുകളിലൂടെയും ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ നൂലിന് ഒട്ടും അയവ് വന്നിരുന്നില്ല. അവന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള 3 കിലോമീറ്റര് എനിക്കൊരു അകാലമേ അല്ലായിരുന്നു . പത്താം ക്ലാസ്സിൽ നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങിയ എനിക്ക് സമ്മാനമായി കിട്ടിയ സൈക്കിളിൽ തന്നെ ഞാൻ അവനെ കാണാൻ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് സൈക്കിളിൽ തന്നെ പോയി വരുമായിരുന്നു . എങ്കിലും, അവൻ കൂടെയില്ലാത്ത കോളേജ് ജീവിതം എനിക്ക് എവിടെയോ ഒരു ശൂന്യത സമ്മാനിച്ചിരുന്നു. ആ ശൂന്യതയാണ് പിന്നീട് ഒരു വലിയ തീരുമാനത്തിലേക്ക് എന്നെ നയിച്ചത്.

എന്റെ നിർബന്ധവും യു.സി കോളേജിലേക്കുള്ള ജോൺസന്റെ തിരിച്ചുവരവും
പ്രീ-ഡിഗ്രി കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഡിഗ്രി പഠനത്തിന് എങ്ങോട്ട് ചേരണം എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. ജോൺസണെ എന്റെ കൂടെ യു.സി കോളേജിൽ എത്തിക്കുക എന്നത് എന്റെ വലിയൊരു ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ഞാൻ അവനോട് കടുത്ത നിർബന്ധം പിടിച്ചു. എന്റെ ആഗ്രഹത്തെയും സൗഹൃദത്തെയും മാനിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കാലടിയിൽ നിന്നും മാറി, ഞാൻ പഠിക്കുന്ന ആലുവ യു.സി കോളേജിലേക്ക് തന്നെ ഡിഗ്രിക്ക് അഡ്മിഷൻ നേടി വന്നു.
അവൻ വീണ്ടും എന്റെയടുത്ത്, ഒരേ ക്യാമ്പസിൽ എത്തിയ ആ ദിവസം എനിക്ക് തന്ന സന്തോഷം വാക്കുകൾക്ക് അതീതമാണ്. യു.സി കോളേജിന്റെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ മണ്ണിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചുവടുവെച്ചു. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും യു.സി കോളേജ് പോലുള്ള ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ക്യാമ്പസുകളുടെ സംഭാവനകളെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ അറിയാൻ Higher Education in India എന്ന ഔദ്യോഗിക പോർട്ടൽ സന്ദർശിക്കാവുന്നതാണ്. ആ ക്യാമ്പസ് ഞങ്ങളുടെ സുവർണ്ണകാലത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.
ക്ലാസ്സ് കട്ടുകളും, പുഴയോരത്തെ നിശബ്ദതകളും
യു.സി കോളേജിലെ ആ ഡിഗ്രി കാലഘട്ടം ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നല്ല കുട്ടികളായി ക്ലാസ്സിൽ മാത്രം ഇരുന്നിരുന്നില്ല. ചില ദിവസങ്ങളിൽ വിരസമായ ക്ലാസ്സുകളിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ പതുക്കെ വലിയും. ഒരുമിച്ച് ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്ത് ആലുവയിലെ തിയേറ്ററുകളിൽ സിനിമയ്ക്ക് പോയത് ഇന്നും ആവേശമുണർത്തുന്ന ഓർമ്മയാണ്. അന്ന് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കൂടി പോയി കണ്ടത് ധ്വനി എന്ന ചിത്രമാണ് . തിയേറ്ററിലെ ഇരുട്ടിലിരുന്ന് കൈയടിച്ചതും തീയേറ്ററിന് പുറത്തിറങ്ങി സിനിമയെക്കുറിച്ച് തർക്കിച്ചതുമെല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നുന്നു.
ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്യുക എന്നത് കേവലം പഠനത്തോടുള്ള മടുപ്പ് കൊണ്ടല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ഒപ്പമിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടായിരുന്നു. ക്യാമ്പസിൽ സമരമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ക്ലാസ്സിലിരിക്കാതെ ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ കറങ്ങി നടക്കും. ചില നേരങ്ങളിൽ യു.സി കോളേജിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുഴയോരത്തിരുന്ന്, പെരിയാറിന്റെ ശാന്തമായ ഒഴുക്കിനെ നോക്കി ഞങ്ങൾ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിച്ചിരിക്കും. മറ്റു ചിലപ്പോൾ വലിയ കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിലെ തണൽമര ചുവട്ടിലെ പുൽത്തകിടിയിലിരിക്കും. അവിടെയിരുന്ന്, എനിക്കറിയാത്ത ലോകത്തിലെ പല കാര്യങ്ങളും ശാസ്ത്രവും സാഹിത്യവുമെല്ലാം അവൻ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരുമായിരുന്നു. അറിവിലും സ്വഭാവത്തിലും അവൻ എനിക്ക് എപ്പോഴും ഒരു ഉത്തമ വഴികാട്ടി കൂടിയായിരുന്നു.
കാലം മായ്ക്കാത്ത ആത്മാർത്ഥ ബന്ധം
ജീവിതത്തിൽ പിന്നീട് പഠനവും ജോലിയുമായി ഒരുപാട് മനുഷ്യരെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ടാകാം. പലരും വന്നുപോയി, ചിലർ താൽക്കാലിക താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം കൂടെക്കൂടി. എന്നാൽ പത്താം ക്ലാസ്സിലെ ആ ട്യൂഷൻ വഴികളിലും, യു.സി കോളേജിന്റെ പെരിയാറിൻ തീരത്തുമിരുന്ന് പകർന്നു തന്ന അത്രയും ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ഒരു സൗഹൃദം മറ്റൊരിടത്തു നിന്നും എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അവൻ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരൻ മാത്രമല്ല, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാക്ഷിയാണ്.
School days nostalgia , UC College Aluva memories , True friend qualities , High school classmates , Emotional bond of friendship
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രയൊക്കെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ ഉണ്ടായാലും, ബാല്യകാലത്തെ നല്ല കൂട്ടുകാരെ മറക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. ജോൺസൺ എനിക്ക് വെറുമൊരു സുഹൃത്തല്ല, എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പകുതിയും പങ്കിട്ട സഹോദരനാണ്.
പക്ഷെ ചില നല്ല ബന്ധങ്ങൾക്ക് അധികം ആയുസ്സ് ഉണ്ടാവാറില്ല , ചില നല്ല മനുഷ്യരെ ദൈവം നേരത്തെ വിളിക്കും എന്ന് പണ്ടുള്ളൊരു പറയുമായിരുന്നു . പലപ്പോഴും ഹൃദയത്തോട് ഏറ്റവും ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ആളുകളോ ബന്ധങ്ങളോ ആയിരിക്കും പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതായിപ്പോകുന്നത് . വളരെ സങ്കടകരവും എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു സത്യവുമായ ആ ഒരു കാര്യം , അത് എന്റെ ജീവിതത്തിലും നടന്നു .
ഒരു ദിവസം ക്ലാസ് വിട്ടു വീട്ടിലേക്കു വരുന്ന സമയത്ത് യാത്ര ചെയ്ത ബസ്സ് അപകടത്തിൽ ആ ദിവ്യ വെളിച്ചം എന്നന്നേക്കുമായി അണഞ്ഞു .
നല്ല ഓർമ്മകളുടെ വെളിച്ചം: “നല്ല മനുഷ്യരെ ദൈവം നേരത്തെ വിളിക്കുന്നു” എന്ന വിശ്വാസം ഒരുപക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാടിൽ വിഷമിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് നൽകുന്ന ഒരു വലിയ ആശ്വാസമാണ്. അവർ ഭൂമിയിലെ തങ്ങളുടെ കടമകൾ ഭംഗിയായി പൂർത്തിയാക്കി, മറ്റുള്ളവർക്ക് നല്ല ഓർമ്മകൾ മാത്രം സമ്മാനിച്ച് മടങ്ങി എന്ന് കരുതാനാണ് എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.
ഗുണമേന്മയാണ് പ്രധാനം, കാലയളവല്ല: ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കുറച്ചുകാലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും, അവർ തന്നുപോയ സ്നേഹവും സന്തോഷവും ഓർമ്മകളും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടാകും. വർഷങ്ങളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ശരാശരി ബന്ധങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ മുകളിലാണ് മാസങ്ങൾ മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന ഇത്തരം ആഴമേറിയ ബന്ധങ്ങൾ.
ജീവിതത്തിന്റെ അനിശ്ചിതത്വം: നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയല്ല ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഏറ്റവും നല്ല കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കുമ്പോഴാണ് ജീവിതത്തിന്റെ വിലയും സമയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നത്.
HashTags: `#Friendship #Nostalgia #SchoolDays #CollegeLife #Memories #TrueFriend #UCOllegeAluva #ChildhoodMemories #KeralaNostalgia #FriendshipGoals #LifeStories #MalayaliJournal #SchoolFriends #BestFriend #Milestones #CampusLife #Heartwarming #TimeTravel #Classmates #Bonding #Childhood friendship memories
Unforgettable Childhood Friendship Memories
About the Topic: This post explores the profound impact of childhood friendship memories that shape our lives. The author takes readers on a nostalgic journey, chronicling an unbreakable bond with a best friend named Johnson. It begins in the classrooms of Star Jesus High School in Karukutty and transitions to late-evening tuition classes. The narrative beautifully captures their academic companionship, mutual understanding, and shared youth at the iconic Union Christian College (UC), Aluva. Even when life pulled them toward different academic paths, their loyalty brought them back together, illustrating that true friendship stands resilient against time, distance, and changing phases of life.
ജോൺസന്റെ ഓർമകൾക്ക് മുൻപിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ അർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇത് ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ !
ഈ കുറിപ്പ് ഇവിടെ അവസാനിക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. അവൻ ഇന്നും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടെന്നൊരു തോന്നൽ .. അനന്തതയിലെവിടെയോ ഒരു നക്ഷത്രമായി …!!!